این یک پست جدید است.

خییییییییییلی عالی بود...! نمی دونیم چی بگیم!(من و پری تو سایت مدرسه ایم الان!امروز گزینه۲ دادیم!تو خواب!)

ما تو این سفر فهمیدیم که چقدر بزرگ شدیم و دیگه به خاطر بعضی چیزای بیخود و مسخره و جزئی و ... رابطه هامون با هم خراب نمی شه و شرایطو درک می کنیم!!!!!!!!!!!!!!! نه؟!! بچه ها اگه چیزی هست که می خواین بگین همین جا تو کامنتا بگین!(البته می دونیم کسی دیگه به اینجا سر نمی زنه-پری می گه اینجا پر از گرد و غبار شده!) خب دیگه ما باید بریم الان می اندازنمون بیرون!!!

      خواستم بگم که ما هنوز زنده ایم!!

                                               و خر می زنیم!!!

                       از امروز البته تعطیلات شروع شد به مدت یک هفته! :)

                                                                       (کافی بود!؟ :دی)

بعضی هایشان این شکلی اند:

بعضی دیگر این شکلی اند:

برخی دیگر هیکلی چون گلدان دارند!:

و کلا به شکل های مختلفی دیده می شوند:

و تویشان این شکلی است:

حتی برخی با تف کار می کنند:

.

.

.

اما اینها مهم نیست.... مهم این است که همه ی آنها atomizer هستند!!!! (;

امروز آخرین روز بود.

سوم دبیرستان هم تمام شد.

دبیرستان هم گذشت....

آخرین صبحگاه....آخرین ناهار سوم....آخرین "سوم وی لاو یو"!....آخرین هورت سوم....و

        آخرین روز در مکتب خانه ....آخرین نماز زیر نور مهتاب(!)....آخرین "ر... جون خوابه" ی سوم!....و حتی "ر... جون بیداره"....! و آخرین حرفها درباره ی سرعت و دقت و بیست....

همه ی این آخرین ها گذشته... و دبیرستان ما هم تمامید....

و قرار شد که ۱۵ اردیبهشت هر سال بریم مدرسه.... (:

و اما شعر نگار(البته هنوز کامل نیست):

 اینجا وقتی که نباشیم               مثل پاییزه و سرده

اول به دومی می گه                   دیگه بی سومی سخته

حیاط و مدرسه بی ما                 دیگه هیچ شوری نداره

[.....] وقتی نباشیم                   دیگه هیچ نوری نداره

.....

به احتمال ۹۹ درصد این پست تا مدتی دراز آخرین پست خواهد بود!!

یعنی فعلا تاااااااااااااااااااااااااااااااااااااا نمی دونم کی(!): خداحافظ! (:

این روزا خیلی روزای به یاد موندنی ای است احتمالا! دیگه کلاس نداریم... از صبح درس می خونیم تا شب ...توی مکتب خانه! می خوانیم! می خوریم! و می خوابیم!

دیگه داریم کم کم پیشی می شیم!! اما قبل از اون....

                                   سرعت

                                              دقت

                                                        بیست!!

 شب به خیر!

ساک را باید بست

با شقاوت باید بست

تست را باید زد

حتی در روز "زمین"

          زمین را باید خواند!!

با بدبختی باید خواند!

آه ما پس چه کنیم با این همه کار؟!!

شاد باشیم هان!

که عربی را نباید خواند!! دی:

و چه دیر است و هنوز

ساک را باید بست

تست را باید زد.....

ساک را له نکنیم!

گر چه با زور , ولی نرم و لطیف

همه چی را بچپانیم در آن!

....

ساک را خواهم بست!

خواهم آورد به قطار

دور خواهم شد از این تست و از این درس

و بخواهم رفت با شادی

به جنگل های سبزآبی*دریای شمال**!

* البته جنگل سبزآبی نیست که! چرت گفتم!

**البته شاید اصلا دریا نریم! بازم چرت گفتم!

ته نوشت: به این چی می گن؟! نه وزن داره نه قافیه نه معنی! دی:

امروز آخرین روزی بود که ما واقعا بچه بودیم...بعد از این دیگه خییییییییلی بزرگ می شیم!

امروز ۲۸ اسفند بود و بر خلاف خیلی از مدرسه های دیگه ما تعطیل نبودیم و اومدیم مدرسه. ولی فقط یه زنگ کلاس داشتیم و بقیه اشو ول بودیم.... برای حورا و ضحی و مطهره و یاسمن و لیلا تولد گرفتیم...یه تولد رویایی تو حیاط خلوت...حالا مهم نیست که ر اومد و بیب زد به حالمون... ج جون ناراحت نباش...!

....یه کیک خوشگل درست کردیم...من و منا و نگار...خیلی خوشگل شده بود! هیچ وقت تولد به این رمانتیکی نگرفته بودیم!! با حوض و هوای تازه و...! ...بعدشم غذا درست کردیم(الویه) و بعد هم رفتیم تو حیاط ناهارو  زدیم و قلیون و...! عین پیک نیک بود! راستی قبل از اینکه نگار و منا بگن خودم می گم که سوسیس و تخم مرغ درست کردن که به قول خودشون خیلی خوشمزه بود! خلاصه که خیلی خوش گذشت دیگه... راستی بچه ها من یه عکس آورده بودم که رو کاغذ گلاسه پرینت کنیم و بدیم به همه بچه ها برای تبریک عید و اینا..ولی خودمونو کشتیم برامون پرینت نکردن! ولی اینجا براتون می ذارمش!

تازه می خواستم از اینا هم برای همه درست کنیم...ولی بازم نشد!

تصویر بزرگتر

به هر حال عیدتون مبارک! امیدوارم سال ۸۷ سال خیلی خوبی برای هممون باشه!

سرسبزترین بهار تقدیم تو باد

آوای خوش هزار تقدیم تو باد

....(بقیه اشو یادم نیست!)

بچه ها راستی این نوشته ی پارسال پسر فهمیده رو بخونین...خیلی جالبه..!

عیدتون مبارک!

گل

      گل

          

             گل اومد

                               

                                   کدوم گل؟!!

 

 

     همون که رنگارنگه

                                برای شاپرک ها

                                                         یه خونه ی قشنگه!

 

                             

                            کدوم،کدوم شاپرک؟!!

 

 

 همون که روی بالش

                                           خال های سرخ و زرده

         

          با بال های قشنگش

                                                    می ره و برمی گرده(۲)

                                                                           

 

شاپرک،خسته می شه

                                               بال هاشو زود می بنده

             

        روی گل ها می شینه

                                                       شعر می خونه، می خنده!(۲)

                                                           

                                                                 

 کلاسمون خیییییییییلی خوشگل شده!!عین مهد کودک!!

امسال این روزا جنوب نیستیم!!

ولی دیروز دوباره حرکات یوگا رو برای بچه ها اجرا کردیم...مثل امسال روزایی غیر از همین روزا...! (اگه کسی معنی این جمله رو فهمید به منم بگه!)  

 و

پارسال , نمی دونم چه روزایی , می خواستیم نام جاوید ای وطن رو بخونیم...ولی نشد...به جاش امسال همین روزا خوندیمش!!

راستی :

من من من من یاسمن یاسمن یاسمن آید!!!

خب بچه ها بالاخره امتحانامون بعد از چند ماه تموم شد و کارنامه هم که گرفتیم و...!

بچه ها متاسفم که برای تولد حورا و ضحی و مطهره هیچ کاری نکردیم....! خب پس حالا cha kwar konim?!!  یه کم به خودتون زحمت بدین!(خودتون!!! من که جزو شما نیستم!!) به هر حال ما شرمنده ایم!!

امروز هم که بعد از 2-3 ماه دوره بود...خونه ی ز.پ ! اون شعر "باید فیزیکو حس کرد..." رو هم خوندیم...الانم من و محیا با هم اومدیم...با آژانس. و حالت تهوع و سر درد دارم الان...بس که بد رانندگی می کرد یارو....برا همینه که n قدر دارم چرت و پرت می گم!!! خب بهتره من با این حالم دیگه حرف نزنم!! خدافظ تا چند سال دیگه....!!!

راستی قراره یکشنبه برای بچه ها حرکات یوگا رو انجام بدیم سلام بر خورشید و ...آره و اینا!

چهارشنبه : این نیز بگذرد...

امروز آخرین روزی بود که موندیم مدرسه...نه حالا آخرین روز, ولی آخرین روز توی آذر که 3 روز در هفته می موندیم مدرسه...دیدین چه زود گذشت؟! از اون روز اولی که موندیم تا حالا مثل یه چشم به هم زدن گذشت...یه ماه..! بچه ها اصلا باورتون میشه 3 ماه از سال گذشته؟! اصلا باورتون می شه تابستون تموم شده؟! اصلا باورتون می شه ما اومدیم دبیرستان؟!! و امسال داریم آخرین سال دبیرستانمونو می گذرونیم...!!! مگه میشه؟!! بچه ها نمی خوام بترسونمتون , ولی چند روز دیگه امتحانای ترم اول شروع می شه و عین برق و باد, یه ماه می گذره و بعدش فقط دو ماه مونده تا عید...! که اون دو ماه هم چیزی نیست(یعنی از اول مهر تا حالا هم کمتر!) احتمالا تو روزها هم با هم یه مسافرت(احتمالا یزد) می ریم...آخرین سفر دبیرستان...! بعد عید می شه, یعنی سال 1387 هجری شمسی!!! هنوز سال شروع نشده,تموم میشه..!! به قول قیصر "ناگهان چقدر زود دیر می شود!"(همین الان براش یه صلوات بفرستین لطفا!) بعد از عید هم که دیگه کلاسهای تستمون شروع می شه و یه جورایی کنکوری حساب می شیم!!! وحشتناکه! نه؟!!  واقعا نه... بالاخره کنکورمونو هم می دیم و بالاخره یه چیزی قبول می شیم دیگه...بعد هم که دیگه دانشگاه و ...! بچه ها اون موقع دیگه اصلا کی یادش می مونه که نمره ی حسابانش تو سوم دبیرستان چند شده؟!! اصلا مهمه؟!!

بچه ها اگه depress شدین(!) , بیخود depress شدین!! شاید یه جورایی این حرفا غمناک(!) باشه...ولی زندگی همینه دیگه ...در واقع خواستم فقط بگم که "می گذره" خیلی زودتر از اونی که فکرشو بکنیم...اون وقت دیگه نمی تونیم برگردیم به این روزا...پس شیرین ترین سالهای عمرمونو به خاطر 4 تا نمره, به کام خودمنو تلخ نکنیم(!) و سعی کنیم ازش لذت ببریم... چرا که "این نیز بگذرد..."!

بازهم چهارشنبه : D:

امشب خیلی شب به یادماندنی(!) و باحالی بود!! حدود ساعت 6 که اولین زنگ تفریحمون تموم شده بود و هنوز تو حیاط بودیم و برف هم میومد, ییهو برق رفت!!! خیلی باحال بود!! همه جیغ میزدن!! تازه یه موش هم اومده بود که دیگه خیلی هیجان انگیز بود!! بعد دیگه به زور چپوندنمون تو نمازخونه...اونجا برای حورا تولد گرفتیم(با اینکه خودش نبود!!!) و کلی هم کوکو و کتلت و الویه و ... خوردیم...یعنی نمی دونم کی خورد..آخه ما که هممون داشتیم ادای خوردن در می آوردیم!!! ولی نمی دونم چرا همه چی تموم شد!! بعد می خواستیم  اس دست پن گل بازی کنیم که nقدر شلوغ پلوغ (!) بود که نشد!!(بچه ها پیشنهاد می کنم یکیتون اسم بچه اشو بذاره پلوغ!!) بعد دیگه کلی خل بازی درآوردیم و کم کم رفتیم خونه...خلاصه که خیلی خوش گذشت!!

پنج شنبه : تولد سارا

اولا که پنج شنبه یه عالمه برف اومد!

خب حالا تولد!! خیلی خوش گذشت...اولش که رسیدیم من نزدیک بود یه بلایی سرم بیاد! پام گیر کرد به یه جایی و داشتم می افتادم , زمین هم که لیز بود و دیگه نزدیک بود بمیرم که...مامان سارا نجاتم داد!!خیلی ترسیدم!!....خب...خود تولد...کلی به به خوردیم...کلی مخسره بازی درآوردیم...خلاصه که خیلی خیلی خوش گذشت...! دست سارا و مامانش و خواهراش درد نکنه!! راستی عکسای بچگی سارا رو هم دیدیم...خیلی خوکشل بود!!!

تفلد سارا و حورا مبارک!!!

 و اما...جمعه: امشب شب یلداست! خوش بگذره! راستی عید هم هست..! وای چه خبره!!!

آخه این چه شانس بیبییه که من دارم؟!! تا ۱ ساعت دیگه بچه ها راه می افتن می رن فشم...! ولی من چی؟!! من بدبخت مریض باید بشینم تو خونه... آخه چرا؟!! هان؟!! یکه باید به من جواب بده..!

البته الان حالم بهتره از صبح....ولی خب چون مدرسه نرفتم نمی شه که بیام فشم... اگه میومدم مدرسه هم باید امتحان شیمی و عربی می دادم که اصلا نخونده بودم...خب داشتم می مردم!!

اصلا باورم نمیشه... حالا من تو این دو روز چی کار کنم؟!!  Cha kwar konam?!

کدخدا : من نمی دونم چی کار کنی!

چقدر من این کدخدا رو دوست دارم...هر وقت به بن بست می رسم نجاتم می ده!!!

راستی بچه ها حالا که یانگوم جان تموم شده.... Cha kwar konim?!!!

کدخدا : من نمی دونم چی کار کنین!

مرسی کدخدای عزیزم!

.....

بچه ها امیدوارم بهتون خوش بگذره...ولی خیلی هم نه دیگه...!!!

خب به منم خوش بگذره دیگه...باشه؟!

من خیلی گریه دارم..!   Cha kwar konam?!

کدخدا : من نمی دونم چی کار کنی!

ولی من میدونم...باید گریه کنم..!

من باز اومدم دیدم کسی درباره ی پیاده روی(!!!!!) چیزی ننوشته...گفتم خب یه چیزی بنویسم دیگه....!

خب... همون طور که همتون می دونین(!!) دیروز ۱۳ آبان بود...یعنی روز دانش آموز! هر سال مدرسه سوما رو می بره پیاده روی ۱۳ آبان تا یه کم لاغر شن... دیروز هم بالاخره نوبت ما بود... ما قبل از اینکه بریم همش می گفتیم خدا کنه ما گم شیم یا مثلا جا بمونیم....! بعد که رفتیم راهپیمایی(همون پیاده روی) دیدیم چقد بقیه اسکلن و خدا رو شکر کردیم که ما از اون چیزا له خودمون وصل نکردیم!!(چفیه و ...!) بعد برای اینکه ما اجتماعی نشیم ما رو از یه جا دیگه بردن... بعد که رسیدیم لانه ی جاسوسی(؟  ) دیدیم همه ژست گرفتن که ازشون عکس بندازن!!! خلاصه که حالمون داشت به هم می خورد... آها راستی یه آهنگ گذاشته بودن درباره ی ایران و مرگ برگ آمریکا(!) و ... که ما فقط دست می زدیم!! راستی یه شعار هم برا خودمون داشتیم:

U.S we love you, true and true

We love you U.S ! yes we do!!!

البته بیشتر بچه ها رو دلشون پا گذاشته بودن و به جای love می گفتن hate !! ولی ما که می دونیم دروغ می گفتن..!

خلاصه.... وقت رفتن شد... خانوم اب.... گفت برین از تو پیاده رو... بعد من و منا که حوصلمون سر رفته بود زود از لای جمعیت رد شدیم و رفتیم....همین جوری هی رفتیم و یهو دیدیم فقط خودمونیم!! گفتیم حتما بچه ها پشت سرمونن دیگه...ولی نبودن!! بعد دیدیم راستی راستی گم شدیم!!! بعد یاد قبل از اومدن افتادیم که هی می گفتیم خدا کنه گم شیم...!!   گفتیم حالا Cha Kwar konim?!! دیدیم تنها کاری که می تونیم بکنیم اینه که همین جوری بریم تا شاید به اتوبوس ها برسیم...ولی اصلا امید نداشتیم که پیدا کنیم...........بعد رسیدیم به چند تا اتوبوس...آخه اون روز همه جا اتوبوس بود که بچه های مدرسا های مختلفو آورده بودن.... بعد ییهو یه نفرو دیدم گفتم eeeeeeeeeeeeeee این راننده اتوبوسمونه...من می شناسمش..! بعد دیدیم چند تا از بچه ها هم توشن...ولی ما از بیشتر بچه ها زودتر رسیده بودیم!! خیلی ذوق کرده بودیم...وسط خیابون همدیگرو بغل کردیم...! بعد یه پسره هی می گفت بفرما شربت!! خیلی باحال بود... وقتی یادم می افته خنده ام می گیره...

خلاصه که آخرش خیلی خوش گذشت! مگه نه منا؟!

            آه...

          مردن چقدر حوصله می خواهد

          بی آنکه در سراسر عمرت

          یک روز، یک نفس

          بی حس مرگ، زیسته باشی!

فردا ۳ تا امتحان داریم + یه عاااااالمه تکلیف!!! من هیچ کاریمو نکردم....ولی دیدم هیشکی درباره ی دیروز ننوشته...اومدم یه کوچولو بنویسم.... هویجوری! (راستی امشب یانگوم هم داره!)

دیروز رفتیم خونه ی مطهره...یعنی دوره بود. ولی خیییییییییییییلی خوش گذشت!!! کلا جمعیت که خیلی کمتر بود... از معلمها هم کسی نیومده بود.فقط خانوم ظفر..... که خیلی باحاله!! برا همین خیلی خوش گذشت دیگه.... تازه شاداب هم بعد از ۱۰ سال دیدیم! ایشالا ۱۰ سال دیگه دوباره می بینیمش البته بچه به بغل!!!( راستی اونجا کلی عروسک بازی کردیم!!!! اوا... قطرک* و هورسانا** رو جا گذاشتیم!!!)  نگار هم شعرشو (درباره ی حسابان) خوند و خانوم ظ گفت تو صبحگاه بخونه!!!

تازه شامم تلپ بودیم...بیچاره محسن...اتاقشو ویران کردیم!!! بعد...آها...کلی هم x زدیمو ...آ آ آ آ ...همچین ترکوندیم دیگه..!! ....خلاصه که خیلی خوش گذشت دیگه...ولی جراحی مریض بود...گناهی...برا همین نیومده بود..راستی چایی هم اومده بود...برا خودش خانومی شده بودا...!

خب دیگه برم به کارام برسم..راستی دلتون بسوزه...من کتاب حسابان ندارم!! برا همین تکلیفم کمتره!! ها ها ها..!!!!

راستی:

Sevom we love you, true and true!

We love you Sevom, YES! WE DO!!!

* قطرک >> اسم بچه ی منه که معلم زمین شناسی انتخاب کرده!!

** هورسانا >> اسم بچه ی منا که پارسال انتخاب شده! دی:

خیلی خوشگله..نه؟ فکر کردم یه رنگ و رویی به وبمون می ده!...(برای دیدن تصویر بزرگتر روش کلیک کنین) البته من خیلی نجوم دوست دارم که بلد باشم..ولی هیچی بلد نیستم! فقط می دونم که این یه سحابی خیلی خیلی خوشگله!

"سلام بر خورشید" مجموعه ای از 12 حرکت در یوگا است که همه ی ارگان های بدن رو سرویس می کنه و کلا خیلی حرکت مهمیه.... یه دورش می شه شکل زیر:

اینجا هم به صورت انیمیشن نشون داده شده.

ما تابستون که کلاس یوگا می رفتیم فکر کردیم اسم های حرکت های یوگا چقدر قشنگه..!!!(همه ی این اسامی به زبان سانسکریت هستن.) برای همین گفتیم اسم یکی از این حرکت ها رو بذاریم روی وبلاگمون! چون سلام بر خورسید خیلی حرکت مهمیه و همیشه اونو انجام می دادیم دیگه شد اسم وبمون..! حالا معلوم شد چراباید اسم وبلاگ اسکلا "سلام بر خورشید" باشه!

بعدا نوشت: دیدم این عکسه خیلی واضح نیست...اینم گذاشتم! برای اینکه هر روز انجام بدین! خب؟!

سلام اسگلا!

......

زنگوله پا! ساکت! می خوام حرف بزنم...!  یکی هم بزن تو سر پشمک که ساکت شه!

خب ...همون طور که می دونین فردا افطاری مدرسه است و مسابقه ی فوفتال نیز داریم!! (البته بسکتبال و والییبال و ... هم هست...) ...برای اینکه فردا مسابقه باشکوه(!) برگزار شه شعری در نظر گرفتیم که باید برای تشویق با شکوه و جلال هرچه بیشتر آواز کنیم! شعرو می ذارم اینجا.حفظ کنین:

           Blue is the color

         Football is the game

         We're all together, and winning is our aim

         So cheer us song through the sun and rain

         'cause Niyam, Niyam is our name

راستی یادتون باشه فردا فوتبالیا آبی بپوشن!

    (سارا خوشحالی؟!!)

بعدا نوشت: چرا این اینگلیسیو این شکلی می کنه؟!!!

بگذریم از اینکه کامپیوتر و میکروفون خراب شدن... راستی ما امروز ۹ نفری تو آسانسور گیر کردیم و آسانسور خراب شد!!

بچه ها دوست دارم همه درباره ی امروز بنویسن. آخه هر کی یه جا بود و داشت یه کاری می کرد.برای همین هر کی یه چیزی داره که بنویسه.

امروز اولین روز از آخرین سال دبیرستان ما بود....همین!

(نگار یه شعری چیزی بنویس دیگه...!)

راستی...امروز من و فرزانه پشت در کلاس موندیم!!! به هر حال..

                                              سالی که نکوست از بهارش پیداست!!

بچه ها فقط خواستم بگم امروز روز آخر تابستونه....الان یه ماه از آخرین روز کلاسای تابستونی می گذره...یوگا....یادش به خیر! راستی اگه کسی دستور donut رو داره به من بگه!

 امروز هم که روز آخر تمرینمون بود برای پیرامید و نمایش صامت و اجرا و... و روزی که کار سن(صحنه) هم تموم شد....آسمون آبی با نی هایی از سرخه حصار(درسته؟!) که قرار بود خودمون بچینیمشون....

دو روز دیگه هم همایشمون(همایش؟!!) اجرا می شه یا نمی دونم انجام می شه....با اسم مسخره اش:  ذهن سفید!!!!!!!!

چند ماه دیگه که باید برای کنکور بخونیم می گیم یادش به خیر..چه روزایی بود..!

راستی عنوان مطلبو که دیدین. این عبارت برگرفته از شعری است به نام ....

                خدا چرا تابستونو به ما داد؟       

                                                        ای بابا!

" به نظر من به جای زیادی چرت و پرت نوشتن, یه 2 تا پست آبرو مندانه هم بذاریم. که حداقل وقتی خودمون هم می آیم می خونیم زیادی تاْسف برانگیز نباشه!!!! "

قررررربون ضحی چیز فهم!